Alessandro uccide l'amico Clito

Cum (quando)  Alexander Magnus ad convivium amicos convocabat, amici Alexandro grati erant sed Alexandri iram valde timebant. “Ira avida poenae est”; sic (=così) Seneca philosophus scripsit. Olim igitur in convivio Philippum, Alexandri patrem (padre, acc. sing) convivae laudabant et Philippi clara facta multis verbis celebrabant. Repente (=improvvisamente) Alexander, ebrius, cum amicis controversiam habuit et dixit: – Non me (mi, acc.)  satis existimatis, patrem meum certe (certamente) supero quia mea facta maiora suis sunt (= sono più importanti delle sue/dei suoi). Clitus, Alexandri amicus, vir in bello strenuus et in amicita verus, Alexandri verba negavit et Philipphum exaltavit. Alexander, iratus, dextera hastam eripuit et Clitum necavit. Cum (quando) animadvertit quod (=ciò che) fecit,  saevitiae suae conscientia valde flevit, sed tarde (=tardi) erat.